Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

Θέλεις υγεία; Αγάπησε ένα κατοικίδιο!




Η παρουσία ενός κατοικίδιου στη  ζωή μας μπορεί να δημιουργήσει μικρά θαύματα. Η σχέση με τα ζωάκια είναι γεμάτη από άνευ όρων αγάπη και πίστη - χαρακτηριστικά  που δεν συναντάει κανείς συχνά σε ανθρώπινες σχέσεις. Επιπλέον, μια τέτοια σχέση είναι πλήρως απελευθερωμένη από απειλές, χειριστικά παιχνίδια, βάρη και υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν...

Ακόμη και η σιωπηλή επικοινωνία  με ένα κατοικίδιο μπορεί να είναι εξαιρετικά θεραπευτική. Μειώνει το στρες, και είναι ένα πολύ αποτελεσματικό αντίδοτο κατά της κατάθλιψης και της μοναξιάς. Το γουργούρισμα της γάτας μέσα στην αγκαλιά μας, το χάιδεμα ενός ήρεμου σκύλου, ή η εστίαση του βλέμματος μας στη νωχελική κίνηση ενός χρυσόψαρου, μπορεί, έστω και προσωρινά, να μας χαλαρώσουν από το άγχος.

Σε στρεσογόνες μεταβατικές φάσεις της ζωής (διαζύγιο, πένθος, συνταξιοδότηση, κ.α.), έχει παρατηρηθεί ότι η συναισθηματική επαφή με ένα ζωάκι, μπορεί να είναι μια πολύ καλής ποιότητας πηγή στοργής και σταθερότητας.

Τα ψυχολογικά οφέλη των κατοικιδίων για τον άνθρωπο έχουν εκτιμηθεί ιδιαίτερα. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, στην  Αμερική, αλλά και στις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες η θεραπευτική χρήση των ζώων έχει  αξιοποιηθεί σε  ηλικιωμένους που ζουν σε οίκους ευγηρίας, σε καρκινοπαθείς, ασθενείς HIV, ασθενείς της νόσου Αλτσχάιμερ και άλλες ευαίσθητες ομάδες. Σε αυτά τα άτομα, και μόνο η αίσθηση ότι πρέπει να προσφέρουν  στο κατοικίδιο την απαραίτητη φροντίδα, φαίνεται να τους κινητοποιεί το ένστικτο της προσωπικής επιβίωσης.

Η συντροφιά ενός κατοικιδίου  φαίνεται επίσης να έχει εξαιρετικά οφέλη στην οργανική υγεία των ιδιοκτητών τους. Η παρουσία τους συνδέεται με αριθμητικά λιγότερα προβλήματα υγείας μικρής σοβαρότητας (δυσκοιλιότητα, αϋπνία, ιώσεις, πονοκεφάλους), αλλά και με χαμηλότερους δείκτες χοληστερίνης και τρυγλυκεριδίων. Έρευνες του Πανεπιστημίου της Ν. Υόρκης απέδειξε ότι όσοι έχουν ένα κατοικίδιο στο σπίτι και  υποφέρουν  από στηθάγχη και άλλα καρδιοαγγειακά νοσήματα έχουν  πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να συνεχίσουν να είναι στη ζωή 1 χρόνο μετά την νοσηλεία τους

Γερμανοί επιστήμονες μελετώντας για πέντε συνεχή χρόνια ένα δείγμα 10.000 ατόμων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ιδιοκτήτες κατοικιδίων επισκέπτονταν λιγότερο τον γιατρό από τα άτομα που δεν ζούσαν με κάποιο μικρό ζωάκι.


Για τα παιδιά, η παρουσία ενός ζώου στην ζωή τους μπορεί να είναι καθοριστική. Η φροντίδα του μπορεί να τα βοηθήσει να καλλιεργήσουν την ικανότητά τους να εκφράζουν αγάπη και τρυφερότητα, να συντροφεύουν, να φροντίζουν, να δένονται συναισθηματικά με τους άλλους.

Παιδιά που κατοικούν σε εμπόλεμες περιοχές παρουσιάζουν σημαντικά καλύτερη προσαρμογή στις αντίξοες συνθήκες αν έχουν συνδεθεί συναισθηματικά με ένα σκύλο ή γάτα. Η έρευνα επίσης αποκαλύπτει ότι η ύπαρξη ενός κατοικιδίου μέσα στο σπίτι συνδέεται άμεσα με την ανάπτυξη της αυτοεκτίμησης στα παιδιά.

Θέλετε, λοιπόν, καλή σωματική υγεία και ψυχική αρμονία; Δοκιμάστε να φροντίσετε και να αγαπήσετε ένα ζωάκι!


photo
Από την Φαίδρα Λογοθέτη
Κλινική Ψυχολόγο - Ψυχοθεραπεύτρια, PhD
Διευθύντρια του Κέντρου Αυτοεκτίμησης και Θετικής Σκέψης  LOVESMILES

τηλ.             210-6232244      


Εξαμελής οικογένεια "ζει" μέσα σε αυτοκίνητο


Χωρίς ελπίδες και όνειρα – θύματα της δύσκολης εποχής που όλοι ζούμε – έχει μείνει μια πολύτεκνη οικογένεια, που από τη μια μέρα στην άλλη βρέθηκε στο δρόμο, χωρίς στέγη, χωρίς τροφή, να αντιμετωπίζει το κρύο, την παγωνιά και τις κακουχίες, ανήμπορη να αλλάξει τη μοίρα της.



Το δράμα της εξαμελούς οικογένειας ξεκίνησε τη στιγμή που ο 33χρονος πατέρας, που μέχρι πρότινος δούλευε ως οικοδόμος, έμεινε άνεργος.

Αποτέλεσμα αυτού ήταν να μην μπορεί τους τελευταίους τέσσερις μήνες να φανεί συνεπής στην πληρωμή του ενοικίου του σπιτιού που νοίκιαζαν μερικά στενά μακριά από την πλατεία Σινάνη του Ηρακλείου και έμεναν με τη σύζυγο και τα τέσσερα αγγελούδια του, ηλικίας 12, 11, 7 και 20 ετών, που χωρίς να το θέλουν βλέπουν την άσχημη πλευρά της ζωής, καταλήγοντας στο δρόμο, με την απόγνωση και την πικρία ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους.

Το δράμα

Πριν από λίγες μέρες και αφού πλέον δεν μπορούσαν να πληρώσουν το ενοίκιο στο σπίτι, με εξώδικα και κλητήρα, ο ιδιοκτήτης του σπιτιού τούς έκανε έξωση, ακριβώς όπως λίγο πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων, όπως είπε πικραμένος ο πατέρας, τους έκοψε το ρεύμα, αφήνοντάς τους να κάνουν Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά μέσα στο σκοτάδι και στην παγωνιά. Μένοντας κυριολεκτικά στο δρόμο, υπό αυτές τις καιρικές συνθήκες που κανείς δεν μπορεί να σταθεί έξω, μέσα στην απογοήτευσή τους και μη έχοντας πού αλλού να πάνε, καταφύγιο για αυτούς για περίπου μια βδομάδα έγινε το αυτοκίνητό τους.

Σε αυτές τις τέσσερις ρόδες στηριζόταν όλη τους η ζωή. Εκεί έτρωγαν, εκεί κοιμόντουσαν, εκεί διάβαζαν τα παιδιά. Μετά, μάλιστα, και την ξεκάθαρη ειδοποίηση του ιδιοκτήτη, το σπίτι πρέπει πλέον να παραδοθεί, οριστικά και αμετάκλητα, αύριο Τετάρτη. Όμως μέχρι πότε θα μπορούν να βρίσκονται στο δρόμο;

Ψάχνει ένα μεροκάματο

Δουλεύοντας στο μεροκάματο από τα 14 του, γεμάτος δύναμη, ζωντάνια και αισιοδοξία για το αύριο, ο 33χρονος πατέρας θέλησε να κάνει οικογένεια και να παλέψει για αυτή, όμως η ζωή τού τα έφερε αλλιώς. Άνεργος σήμερα επί μήνες, τώρα ψάχνει απεγνωσμένα για ένα μεροκάματο. Ψάχνει για μια δουλειά που θα τον βοηθήσει να ξανασταθεί στα πόδια του, για να μπορέσει και πάλι να συντηρήσει την οικογένειά του, που άθελά του τώρα ζει αυτή την κόλαση, όμως δε βρίσκει τίποτα, πουθενά.

Κάθε μέρα από τότε που η ζωή τους πήρε αυτή την τροπή, γυρνούσε στο σπίτι θλιμμένος, ανήμπορος να αντικρίσει τα παιδιά και τη γυναίκα του, για να τους πει ότι δε βρήκε πουθενά δουλειά, για να του απαντήσουν γεμάτοι αγάπη, παρά τις αντίξοες συνθήκες στις οποίες ζουν, «ας βγάλουμε όπως μπορούμε και τούτη τη μέρα και αύριο έχει ο Θεός…».

ΖΗΤΟΥΝ ΒΟΗΘΕΙΑ


Λίγη συμπόνια, μια στέγη

Χωρίς δουλειά και χωρίς καθόλου χρήματα, όμως, πού να βρουν στέγη να τους φιλοξενήσει; Αυτό που ζητούν; Μα το αυτονόητο… λίγη κατανόηση, λίγη συμπόνια και λίγη βοήθεια, όπως αυτή που τους προσέφεραν το Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου και η Αρχιεπισκοπή, που προθυμοποιήθηκαν να τους βοηθήσουν στο βαθμό που και εκείνοι μπορούσαν στη δύσκολη εποχή που περνάμε.

Μόνη ελπίδα σωτηρίας για αυτούς; Μια στέγη να τους στεγάσει και μια δουλειά για να μπορέσουν να ορθοποδήσουν ξανά, ώστε να μπει τέλος στον καθημερινό εφιάλτη που ζουν. Όσο για αυτούς που οδήγησαν την οικογένειά τους σε αυτή τη θέση και μαζί με αυτή και άλλες δεκάδες οικογένειες, όπως λέει ο 33χρονος πατέρας, δε θα ήθελε να πει κουβέντα, αφού, όπως σημειώνει, ό,τι και να πει δε θα μπορέσει να φέρει πίσω την αξιοπρέπεια και την ελπίδα στην οικογένειά του.

http://permisospress.blogspot.com

Συνέντευξη του Παναγιώτη Κουρουμπλή, Ανεξάρτητου Βουλευτή και μέλους της Συντονιστικής Επιτροπής της Ενωτικής Κίνησης στην ESPRESSO ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
Ημερ. Δημ.: 29/01/2012
ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΙΟΥΠΗ

Η εξομολόγηση ψυχής του βουλευτή και πάντα ερωτευμένου με την πολιτική, ο οποίος έχασε το φως του σε ηλικία δέκα ετών.

« Δεν ήθελα να είμαι μια χαμένη υπόθεση»
 Το να ξετυλίξεις μαζί με τον Παναγιώτη Κουρουμπλή το βιβλίο της ζωής του δεν είναι σίγουρα εύκολη υπόθεση. Το να μείνεις τυφλός σε ηλικία μόλις δέκα ετών σημαδεύει για πάντα τη ζωή σου. 0 ίδιος τρόμαξε αλλά δεν το έβαλε στα πόδια, γιατί δεν ήθελε να είναι μια χαμένη υπόθεση. Η δύναμη της αφής τού έμαθε μέσα από το ψηλάφισμα μιας χειραψίας να προσδιορίζει χαρακτηριστικά.
Και υπ\' αυτήν την έννοια, το μήνυμα που στέλνει στη νέα γενιά με την κρητική μαντινάδα ο αητός στη θύελλα παλεύει με τους κεραυνούς, δεν σκύβει το κεφάλι έχει μεγάλη σημασία.
Η ΜΟΙΡΑΙΑ 29η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1961
Για τον Παναγιώτη Κουρουμπλή ο χρόνος έδειξε να τελειώνει στις 29 Σεπτεμβρίου του 1961, που ήταν η μοιραία ημέρα της ζωής του. Από μικρός ήμουν ένα περίεργο, υπερκινητικό και ανήσυχο παιδί. Το κόστος αυτών των χαρακτηριστικών το πλήρωσα, όταν βρέθηκα με παιδικούς μου φίλους σε νησίδα του ποταμού Αχελώου στο χωριό μου, όπου βρήκαμε μια εγκαταλειμμένη από τις κατοχικές δυνάμεις χειροβομβίδα. Αφού την περιεργαστήκαμε, εισπράξαμε τις συνέπειες της περιέργειάς μας. Ένας παιδικός φίλος μου νεκρός, εγώ έχασα το φως μου και η υπόλοιπη παρέα με μικροτραυματισμούς. Η χειροβομβίδα ήταν μεταξύ των \"δώρων\" που είχαν διασκορπίσει οι Γερμανοί στην Ελλάδα και μας άφησαν ως ενθύμια, όταν απέσυραν τα στρατεύματά τους . Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι η απώλεια της όρασης είναι απλό γεγονός. Η ζωή όμως, όταν επιθυμείς να προχωρήσεις, έχει τόση δύναμη μέσα της, που μπορεί να σε κάνει να συγκρουστείς και να υπερβείς ακόμη και τα μεγαλύτερα εμπόδια.
 ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ
Παρά την τραγική αυτή εμπειρία, βρήκε τη δύναμη να συνεχίσει, γιατί, όπως συνηθίζει να λέει, όταν υπάρχει θέλω, υπάρχει και δρόμος. Ποτέ δεν μου πέρασε από το μυαλό ότι είμαι χαμένη υπόθεση, ούτε καν όταν συνειδητοποίησα το γεγονός. Αυτήν την πίστη την εμπέδωσε και η στάση του πατέρα ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΥΘΥΝΕΣ, ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΚΟΠΙΜΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΑΠΛΟΚΗ μου λέει με νόημα ο ανεξάρτητος βουλευτής. Πήγε αρχικά στη Σχολή Τυφλών στην Καλλιθέα και, όταν έμαθε ότι πολλοί απόφοιτοι πηγαίνουν στο πανεπιστήμιο, ήταν αρκετό για να ξεσπάσει μέσα του μια πραγματικά ανατρεπτική δύναμη. Όνειρα, ελπίδες, προσδοκίες, φιλοδοξίες... Όλα μαζί αποτέλεσαν τη νέα ατμομηχανή, το ρυμουλκό που με απαγκίστρωσε από το λιμάνι του βολέματος της οικογενειακής θαλπωρής και με έσπρωξε να ξανοιχτώ στην τρικυμιώδη θάλασσα της ζωής. Αυτή η διαδρομή μου έμαθε πολλά και τελικά με κατέστησε καπετάνιο της δικής μου ζωής .
ΟΤΑΝ ΗΡΘΕ Ο ΕΡΩΤΑΣ
 Ο έρωτας δεν άργησε να του χτυπήσει την πόρτα, γιατί το συναίσθημα αυτό, όπως λέει, αποτελεί την ακαταμάχητη μελωδία της ανθρώπινης ύπαρξης. Οι Άγγλοι συνηθίζουν να λένε γι\' αυτές τις περιπτώσεις τα προνόμια των \"δυσπρονομίων\". Η ίδια η ζωή, όταν απαιτείς και δεν επαιτείς αυτό που επιθυμείς, σου δίνει επιπρόσθετες δυνατότητες. Έμαθα να συλλαβίζω από το ηχόχρωμα της φωνής τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου. Η δύναμη της αφής μου με έμαθε μέσα από το ψηλάφισμα μιας χειραψίας να προσδιορίζω χαρακτηριστικά. Η γυναίκα μου, η Ελένη, ήταν ο άνθρωπος που μου προκάλεσε αυτό που δεν είχα αισθανθεί σε παρόμοιες συναισθηματικές σχέσεις .
 ΚΙΝΗΤΡΟ, Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Από μικρό παιδί λάτρευε να ακούει λόγους πολιτικών και ζητούσε από τον πατέρα του να τον παίρνει μαζί του στις πολιτικές συγκεντρώσεις. Με κινητροδοτούσε η σύγκρουση με την αδικία, γι\' αυτό και σήμερα εξακολουθώ να πιστεύω ότι η φτώχεια δεν είναι αποτέλεσμα ανικανότητας, όπως ισχυρίζονται ακόμα και κάποιοι \"προοδευτικοί\", αλλά ζήτημα κοινωνικής αδικίας. Με την πολιτική είμαι πάντα ερωτευμένος. Είναι μια πηγαία διαδικασία, στο πλαίσιο της οποίας δίνω και παίρνω .


Η ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΙ Ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ
Το καλοκαίρι του 2011 ο Γιώργος Παπανδρέου θα τον διαγράψει για δεύτερη φορά από το ΠΑΣΟΚ με αφορμή αυτήν τη φορά την καταψήφιση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος. Τα παιδιά του, η Κατερίνα και ο Λευτέρης, είκοσι δύο και είκοσι ετών αντίστοιχα, ήταν οι πρώτοι που έμαθαν γι\' αυτήν την επιλογή του. Τα παιδιά μου βιώνουν την πραγματικότητα με την οποία είναι αντιμέτωπα όλα τα νέα παιδιά της Ελλάδας. Οι απόψεις τους ήταν σταθερές και αποφασιστικές. Δεν συμφωνούσαν με κανέναν τρόπο να ψηφίσω το μεσοπρόθεσμο. Ύστερα από αυτές τις επαφές, είχα πάρει τις αποφάσεις μου. Οφείλω να ομολογήσω ότι η ημέρα εκείνη ήταν πολύ δύσκολη, οι πιέσεις ήταν αφόρητες, τα λεπτά ήταν ώρες, η ατμόσφαιρα βαριά. Από τη μια πλευρά, επαναλαμβανόταν ένα ρεφρέν που απηχούσε τα πολλαπλά ενδεχομένως συναισθήματα των συναδέλφων, \"δεν είσαι πιο ευαίσθητος από εμάς\". Από την άλλη, το μήνυμα ενός νέου παιδιού την κρίσιμη ώρα, \"δεν θέλω να προδώσεις τα νέα παιδιά\". Σε μένα ήταν σαφές ότι η προσωπική σκοπιμότητα δεν μπορούσε να βαρύνει περισσότερο από την αγωνία των νέων παιδιών .
ΕΓΏ ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ... Άνθρωπος με αίσθηση του χιούμορ, κάτι που φαίνεται από την απάντηση που δίνει στο ερώτημα τι βλέπετε να γίνεται στη χώρα : Συχνά μου θέτουν αυτήν την ερώτηση, ιδιαίτερα στο Κοινοβούλιο. Τι βλέπεις Τους απαντώ με χιούμορ εγώ δεν βλέπω, εσείς που βλέπετε, βλέπετε τίποτα θέλω να καταθέσω από ψυχής μια μεγάλη πικρία: ο τόπος και η κοινωνία μας θα μπορούσαν να μη βιώνουν το σημερινό μαρτύριο σε αυτήν την έκταση. Κακοποιείται η αξιοπρέπεια ενός λαού που μέχρι πριν από λίγα χρόνια έβλεπε στις ταινίες ανθρώπους να ψάχνουν στα σκουπίδια και τον καταλάμβανε κοινωνική αλλεργία. Υπάρχουν ευθύνες, υπάρχουν σκόπιμες επιλογές, υπάρχει διαπλοκή .

«0 ΑΗΤΟΣ... ΔΕΝ ΣΚΥΒΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ»
Ξέρει ότι η νέα γενιά θα είναι αυτή που θα βιώσει το βάρος των δύσκολων επιλογών και ξεκαθαρίζει ότι η φυγή στο εξωτερικό συνιστά την εύκολη λύση.» Στη ζωή μου αρνήθηκα να επαναπαυθώ στο βόλεμα της αναπηρίας. Όταν έχασα το φως μου, μπορούσα να βολευτώ στη θαλπωρή ενός σπιτιού σε ένα χωριό της Αιτωλοακαρνανίας. Τους ερωτώ ποιος θα ήμουν και πού θα ήμουν σήμερα Καθαρά πράγματα. Επέλεξα τις συνεχείς ρήξεις με τα καθημερινά τείχη των κόμπλεξ και των προκαταλήψεων. Συγκρούστηκα με σφοδρότητα με τα στερεότυπα και τη λογική της παραίτησης. Δεν σας κρύβω πως έσπασα πολλές φορές τα μούτρα μου. Κάθε μάχη που έχανα με εμπλούτιζε με εμπειρίες και ενίσχυε το πυρακτωμένο μου πείσμα προκειμένου να κερδίζω την επόμενη. Η ζωή με έκανε πρώιμα ρεαλιστή. Μιλώ στους νέους μέσα από το πρίσμα μιας σκληρής πραγματικότητας. Δεν κοίταξα ποτέ πίσω αναζητώντας την ελπίδα ενός καλύτερου παρελθόντος. Δεν κοίταξα ποτέ ψηλά αναμένοντας το μάννα εξ ουρανού. Διεκδικούσα το μέλλον, ήθελα και θέλω να είμαι ένας από τους αρχιτέκτονές του. Αυτό με κάνει να νιώθω πάντα ότι στέκομαι όρθιος. Όπως λέει και μια κρητική μαντινάδα, \"ένας αητός στη θύελλα, όσο και ναν \'ναι μεγάλη, παλεύει με τους κεραυνούς, δεν σκύβει το κεφάλι…».

Financial Times:"Το Ιράν θα χτυπήσει την Ευρώπη,μέσω Ελλάδας"




Οι Financial Times δημοσιεύουν ένα σενάριο εμπλοκής της Ελλάδας στη διαμάχη του Ιράν με την Ευρώπη, ως ''χειρουργική'' αντίδραση στο πετρελαικό εμπάργκο.


Διαβάστε όλο το άρθρο με τίτλο ''Ο ελληνικός παράγοντας στην "σκακιέρα" του Ιράν


''

Το Ιράν, «μαέστρος» της ριψοκίνδυνης γεωστρατηγικής πολιτικής, έχει αφήσει τις αγορές πετρελαίου να αναρωτιούνται.

Υπάρχει πιθανότητα, που διαρκώς αυξάνεται, να εμπλακεί η Ελλάδα στην διαμάχη της Τεχεράνης με την Ευρώπη, με σοβαρές επιπτώσεις.



Το Ιράν έχει απειλήσει να αντιδράσει προκαταβολικά στο πετρελαϊκό εμπάργκο με το οποίο απειλεί η Ε.Ε., αίροντας άμεσα τις εξαγωγές μαύρου χρυσού.

Το κοινοβούλιο της Τεχεράνης δεν κατόρθωσε την Κυριακή να εγκρίνει το νομοσχέδιο άμεσης διακοπής των ευρωπαϊκών εξαγωγών, αλλά το ζήτημα δεν έχει λήξει και ο υπουργός Πετρελαίου της χώρας κ. Rostam Ghasemi προειδοποίησε ότι η Τεχεράνη θα άρει τις εξαγωγές προς «ορισμένες χώρες» σύντομα.

Παρατηρητές εκτιμούν ότι η επόμενη κίνηση της Τεχεράνης θα συνδυάσει τα καλύτερα δυνατά πλεονεκτήματα «δημοσίων σχέσεων» με την λιγότερη δυνατή διαταραχή των πετρελαϊκών εξαγωγών.

Το πιο πιθανό σενάριο είναι να ανακοινώσει το Ιράν ότι δεν θα πωλεί πετρέλαιο στην Γαλλία, την Βρετανία και την Γερμανία, τις τρεις χώρες που εμπνεύστηκαν στην ευρωπαϊκή συμφωνία πρόσθετων κυρώσεων στο Ιράν. 

Η Τεχεράνη πωλεί ενδεικτικά μόνο ποσά αργού πετρελαίου στις τρείς χώρες, αφότου η γαλλική Total έχει ήδη σταματήσει να αγοράζει τα 80.000 βαρέλια ημερησίως που παλαιότερα εισήγαγε.

Μια τέτοια κίνηση θα είχε μικρές επιπτώσεις στις εξαγωγές του Ιράν, που ανέρχονται στα 2,2-2,4 εκατ. βαρέλια ημερησίως, αλλά θα συντηρούσε αφυπνισμένες τις πετρελαϊκές αγορές.



Υπάρχει όμως κι άλλο σενάριο. 

Πετρελαϊκοί εμπειρογνώμονες φοβούνται ότι η Τεχεράνη θα μπορούσε να αιφνιδιάσει τις αγορές, περιλαμβάνοντας και την Ελλάδα στην απαγόρευση. Η καταπονημένη χώρα εξαρτάται από το Ιράν για το ένα τρίτο των εισαγωγών της. Αν και το Ιράν είναι κρίσιμο για την Ελλάδα, δεν ισχύει απαραίτητα και το αντίστροφο.

Πράγματι η Αθήνα αγοράζει περίπου 100.000 βαρέλια ημερησίως από την Τεχεράνη, που δεν είναι λίγο, αλλά είναι ένα μέγεθος που θα μπορούσε να θυσιάσει προκειμένου να κάνει αντίποινα στην Ευρώπη.

Αν το Ιράν βάλει στο στόχαστρο την Ελλάδα, οι οικονομικές επιπτώσεις θα μπορούσαν να μεταδοθούν πολύ πέρα από την πετρελαϊκή αγορά, πλήττοντας ενδεχομένως την αγορά κρατικών ομολόγων της Ευρώπης και το ευρώ.

Πιο απίθανο ακόμη είναι το σενάριο να επεκτείνει την απαγόρευση εξαγωγών στους μεγάλους πελάτες του. 


Η Ιταλία, που εισάγει 180.000 βαρέλια ημερησίως και η Ισπανία, που αγοράζει 140.000 βαρέλια, είναι οι μεγαλύτεροι αγοραστές του ιρανικού αργού. Στελέχη της αγοράς αναφέρουν ότι το Ιράν δεν θέλει να χάσει άμεσα τους πελάτες του, καθώς δεν μπορεί να βρει νέες αγορές για το 15% των εξαγωγών του.

Ο κ. Ahmad Qalehbani, επικεφαλής της κρατικής National Iranian Oil Company, μετέφερε αυτό το μήνυμα στους Ιρανούς βουλευτές την Κυριακή, ζητώντας παραπάνω χρόνο. Οι αξιωματούχοι της NIOC ζητούν από τους βουλευτές να αλλάξουν την διατύπωση του νομοσχεδίου και αντί να «διατάσσουν» να «συστήνουν» στην NIOC να σταματήσει τις πωλήσεις στην Ε.Ε.


http://www.onalert.gr

Πόσο πρέπει να ανησυχούμε για τη Σαντορίνη;



Αίσθηση έχουν προκαλέσει οι δηλώσεις του καθηγητή εργαστηρίου Γεωφυσικής και Σεισμολογίας του ΤΕΙ Κρήτης κ. Φίλιππου Βαλιανάτου στην ΕΡΑ Ηρακλείου σχετικά με την κατάσταση του ηφαιστείου της Σαντορίνης.
Ο κ. Βαλιανάτος είχε δηλώσει ότι «οι σεισμοί δεν προειδοποιούν, το ηφαίστειο όμως… προειδοποιεί. Αυτό που μας προβληματίζει είναι ότι αρχίζει να φουσκώνει το κέικ της Σαντορίνης. Οι πολίτες θα πρέπει να είναι έτοιμοι και να έχουν ετοιμάσει τρόπους αντίδρασης, γιατί ακόμη και η πιο απλή εκδοχή του να αρχίσει να βγαίνει τέφρα από το ηφαίστειο θα έχει συνέπειες επηρεάζοντας τα αεροπορικά δρομολόγια».
Σύμφωνα με τον καθηγητή, οι σεισμικές δονήσεις εντάσεως έως και 3,5 ρίχτερ έχουν ξεκινήσει τους τελευταίους έξι μήνες, ενώ τα τελευταία 24ωρα παρατηρούνται πάνω από 20 δονήσεις σε καθημερινή βάση. «Οι δονήσεις αυτές συνιστούν μια προειδοποίηση ότι κάτι ενδέχεται να συμβεί».
Οι δηλώσεις του καθηγητή κ. Βαλιανάτου σε συνδυασμό με τις τελευταίες σεισμικές δονήσεις μεταξύ Κρήτης και Σαντορίνης έχουν ανησυχήσει τους κατοίκους των νησιών, ωστόσο οι σεισμολόγοι εμφανίζονται καθησυχαστικοί.
Διαβάστε εδώ και εδώ σχετικά με τις τελευταίες ισχυρές σεισμικές δονήσεις.
«Δεν συσχετίζονται οι δυο σεισμικές δονήσεις μεταξύ Κρήτης και Σαντορίνης με την όποια δραστηριότητα παρατηρείται στον ηφαιστειακό χώρο της Νέας Καμένης στη Σαντορίνη», δήλωσε ο διευθυντής του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου, καθηγητής Σεισμολογίας Κωνσταντίνος Μακρόπουλος.
Σε ό,τι αφορά τη Σαντορίνη, ο καθηγητής δήλωσε ότι «υπάρχει μια δραστηριότητα πάνω στη Νέα Καμένη, που έχει ξεκινήσει από τις αρχές του 2011. Ο ΟΑΣΠ και τα Ερευνητικά Ινστιτούτα έχουν εγκαταστήσει 21 σεισμογράφους και παρακολουθούν όλα τα δεδομένα. Το φαινόμενο βρίσκεται στην αρχή του κίτρινου, με βάση την επιστημονική κλίμακα πράσινο – κίτρινο – ροζ – κόκκινο. Το παρακολουθούμε με μεγάλη προσοχή. Δεν είναι ένα φαινόμενο που εξελίσσεται από τη μία μέρα στην άλλη».
Όπως εξηγούν οι σεισμολόγοι, τους τελευταίους 7 με 8 μήνες έχει παρατηρηθεί αύξηση της σεισμικής δραστηριότητας στην περιοχή του ηφαιστείου. Οι πολλαπλές δονήσεις που έχουν καταγραφεί δεν υπερβαίνουν σε μέγεθος τα 3,3 Ρίχτερ, ενώ το τελευταίο διήμερο παρουσιάστηκε μια έξαρση των φαινομένων. Παράλληλα εντοπίζονται παραμορφώσεις στον στερεό φλοιό της γης, οι οποίες δεν είναι ορατές διά γυμνού οφθαλμού αλλά ανιχνεύονται με GPS.
Ακόμη κι αν αυτά επιβεβαιωθούν, όπως επισημαίνουν, η πολυπλοκότητα της φύσης εμποδίζει την εξαγωγή βέβαιων συμπερασμάτων: οι μηχανισμοί της δεν λειτουργούν πάντοτε με τον ίδιο τρόπο, ακόμη κι αν επικρατούν πανομοιότυπες συνθήκες.
Οι σεισμολόγοι εξηγούν, άλλωστε, ότι η παραμόρφωση δεν αποκλείεται να προκύπτει από καθαρά σεισμοτεκτονικές διαδικασίες που δεν έχουν σχέση με το ηφαίστειο. Αναλύοντας την εκδοχή αυτή επισημαίνουν ότι στη Σαντορίνη έχουν ιστορικά εκδηλωθεί σεισμικές δονήσεις μεγάλης έντασης, και ως εκ τούτου η παραμόρφωση ίσως οφείλεται σε μεταβολές των ρηγμάτων που υπάρχουν στο υπέδαφος του νησιού και όχι σε μεγαλύτερα βάθη, δηλαδή στο ηφαίστειο. Το ηφαίστειο αφυπνίστηκε για πρώτη φορά πριν από 2,5 εκατομμύρια χρόνια και συνέχισε τη δραστηριότητά του μέχρι και σήμερα. Σε αυτό το μακρύ χρονικό διάστημα έχουν συμβεί 12 εξαιρετικά μεγάλες εκρήξεις.
Η Νέα Καμένη και η Παλαιά Καμένη σχηματίστηκαν από υποθαλάσσιες εκρήξεις και αποτελούν τα πιο πρόσφατα κομμάτια γης της Μεσογείου. Ο σχηματισμός της Νέας Καμένης άρχισε μόλις πριν από 440 χρόνια, με τα τελευταία κομμάτια ηφαιστειακής λάβας να πετρώνουν πάνω της μόλις εδώ και 50 χρόνια. Η τελευταία έκρηξη έγινε το 1950.

Energa και Hellas Power: Το colpo grosso που «φέσωσε» ΔΕΗ και Δημόσιο




Εισέπραξαν 120 εκατ. € από το χαράτσι στα ακίνητα και τα έστειλαν στην Ελβετία.
Πώς Energa και Hellas Power «άλλαξαν τα φώτα» στο κράτος στέλνοντας τα χρήματα που εισέπρατταν από τους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος στην Ελβετία.
Δημοσίου και της ΔΕΗ μπορεί να ξεπερνά τα 300 εκατ. ευρώ! Είναι απίστευτο!». Με αυτή τη φράση, απολύτως αρμόδια πηγή του τομέα της ενέργειας εκτιμά στο «ΘΕΜΑ» το μέγεθος της ζημίας που έχουν υποστεί σε τελική ανάλυση τα συμφέροντα των ίδιων των φορολογουμένων, αφού τα λεφτά αυτά λείπουν από τα ταμεία του Δημοσίου (χαράτσι για τα ακίνητα), τη ΔΕΗ (το κράτος έχει το 51%) και τον Διαχειριστή Ελληνικού Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΔΕΣΜΗΕ) που τελεί υπό δημόσιο έλεγχο, την ώρα που η Energa και η Hellas Power τα έχουν εισπράξει από τους πελάτες τους μέσω των λογαριασμών ρεύματος.
Το ποσό για το ειδικό τέλος ακινήτων υπολογίζεται τουλάχιστον σε 120 εκατ. ευρώ και οι δύο εταιρείες, που ελέγχονται πλέον από ένα… ρωσοαραβικό fund, τη Worldwide Energy, λένε ότι θα τα αποδώσουν στο υπουργείο Οικονομικών, ενώ το φέσι προς τη ΔΕΗ είναι σχεδόν 70 εκατ. ευρώ, τα οποία έχουν εισπραχθεί από τους πελάτες μέσω των λογαριασμών ως κόστη χρήσης του δικτύου και ως υποχρεώσεις κοινής ωφελείας. Προς, δε, τον ΔΕΣΜΗΕ τα χρέη είναι περίπου 120 εκατ. ευρώ (επίσης έχουν εισπραχθεί, μέσω των λογαριασμών, ως τέλος ΑΠΕ).
Τι έκαναν οι δύο εταιρείες; Απλώς εισέπρατταν αλλά δεν απέδιδαν ως όφειλαν με βάση την κείμενη νομοθεσία! Για πόσο διάστημα; Τουλάχιστον από τα μέσα Δεκεμβρίου, όταν και είχε γίνει η πρώτη κλήση τους για εξηγήσεις από την αρμόδια Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ).

Κ. Πουπάκης: Οι έντονες κοινωνικές ανισότητες οδηγούν στην έξαρση της εγκληματικότητας στην Ελλάδα




Αυτό προκύπτει από απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε σχετική ερώτηση του Ευρωβουλευτή


http://www.bardakis.com/
«Ο κοινωνικός αποκλεισμός, η φτώχεια και η ανεργία μπορούν να καταστήσουν τα άτομα πιο ευάλωτα σε εγκληματικές δραστηριότητες ή στο να πέσουν θύματα εγκληματικών πράξεων». Αυτή την απάντηση έδωσε η επίτροπος κα. Malmström, αρμόδια για θέματα εσωτερικών υποθέσεων, απαντώντας σε ερώτηση του Ευρωβουλευτή κ. Κ. Πουπάκη σχετικά με την αύξηση της εγκληματικότητας στην Ελλάδα.

Στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου ο Ευρωβουλευτής, στηριζόμενος στα πρόσφατα στατιστικά στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας για την πρωτοφανή αύξηση της παραβατικής συμπεριφοράς που καταγράφεται στα μεγάλα αστικά κέντρα, αλλά και στην περιφέρεια της χώρας, θέτει το ζήτημα του συσχετισμού της οικονομικής κρίσης και της έξαρσης της εγκληματικής δράσης στα κράτη μέλη, καθώς επίσης και του αρνητικού αντίκτυπου που μπορεί να έχει στην οικονομική δραστηριότητα, η αυξημένη εγκληματικότητα σε ορισμένες περιοχές. Επιπλέον, ζητά από την Επιτροπή σχετικές κατευθύνσεις που θα μπορούσαν να ακολουθήσουν τα κράτη μέλη προκειμένου να αντιμετωπίσουν δραστικά το εν λόγω πρόβλημα.

Στην απάντησή της η Επίτροπος κάνοντας σαφή συσχετισμό της οικονομικής κρίσης με τα ποσοστά της εγκληματικότητας, αναφέρει ότι τα διαρθρωτικά ταμεία της Ε.Ε, συμβάλλουν στην ανάληψη πολλών πρωτοβουλιών στα αστικά κέντρα για την καταστολή του εν λόγω φαινομένου, που αποσκοπούν στην κοινωνικοοικονομική συνοχή, στην εκπαίδευση και στην απασχόληση, συμπεριλαμβανομένης της λήψης μέτρων πρόληψης και της ένταξης ευάλωτων ομάδων. Επιπλέον, μεσω του Προγράμματος ISEC «Πρόληψη και καταπολέμηση του εγκλήματος» (συνολικού ύψους 600 εκατ. ευρώ για την περίοδο 2007 – 2013), το οποίο συμβάλλει στην αντιμετώπιση του εγκλήματος, προτρέπει τους ενδιαφερόμενους φορείς στην Ελλάδα και σε άλλα κράτη μέλη να ζητήσουν οικονομική στήριξη για σχετικές δράσεις.

Σε σχετική του δήλωση ο Έλληνας Ευρωβουλευτής υπογραμμίζει: «Σήμερα όλο και περισσότερο οι πολίτες νιώθουν απροστάτευτοι και ανασφαλείς καθώς η εγκληματικότητα στη χώρα μας καλπάζει. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και οι ληστείες έχουν πάψει πλέον να αποτελούν είδηση, ενώ δεν είναι λίγες οι περιοχές της Αθήνας και των μεγάλων αστικών κέντρων που εξαιτίας του φαινομένου αυτού γνωρίζουν τον οικονομικό μαρασμό και την απομόνωση, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να είναι σε απόγνωση. Η οικονομική κρίση, η συνεχιζόμενη ύφεση, η ακολουθούμενη πολιτική της λιτότητας, η φτώχεια και η αυξανόμενη ανεργία οδηγεί καθημερινά στην εξαθλίωση, στο περιθώριο και την απελπισία χιλιάδες συμπολίτες μας. Τα συστήματα κοινωνικής πρόνοιας που μπορούν να συμβάλουν στη μείωση του κοινωνικού αποκλεισμού και της περιθωριοποίησης καταρρέουν, καθιστώντας τα άτομα πιο ευάλωτα σε παραβατικές συμπεριφορές. Η απουσία και η αναποτελεσματικότητα της Πολιτείας είναι πλέον εμφανείς» 

ΙΜΙΑ-Η εικόνα της Ελλάδας που ήταν έτοιμη για όλα,όπως την έζησε ένας αξιωματικός






Ημέρα μνήμης ... ΙΜΙΑ
 
 
Αφιερωμένο εξαιρετικά στη μνήμη των μελών του πληρώματος του ελικοπτέρου του Πολεμικού μας Ναυτικού (Σημαιοφόρος Έκτορας Γιαλοψός και Αρχικελευστές Χριστόδουλος Καραθανάσης και Παναγιώτης Βλαχάκος), που χάθηκαν εκείνη τη νύκτα κατά την εκτέλεση του καθήκοντος, και στα χιλιάδες Ελληνόπουλα που, ενώ ήταν έτοιμα στις επάλξεις για την ύψιστη θυσία, έμειναν με το ερώτημα «Γιατί κάναμε έτσι πίσω ; Πολεμήσαμε και νικηθήκαμε ;».
 
 
Η χειμωνιάτικη νύχτα της 30 προς 31 Ιαν 1996 ήταν διαβολεμένη … Το κρύο ήταν τσουχτερό και ο δυνατός βοριάς μαστίγωνε με το ψιλόβροχο τους «τυχερούς» που έβρισκε στο δρόμο του. Και ήταν πολλοί …
 
Η Μονάδα, όπως και όλες οι άλλες Μονάδες του ακριτικού μας νησιού, από νωρίς το απόγευμα ήταν σε ετοιμότητα για άμεση εκκένωση του Στρατοπέδου και επάνδρωση του τομέα ευθύνης της. Κοντά στα μεσάνυχτα η διαταγή που ήλθε με κωδικοποιημένο σήμα ήταν λιτή και κοφτή σαν τα αστροπελέκια που έφερνε μαζί της η καταιγίδα :
 
«Η Μονάδα να έχει ετοιμότητα με το πρώτο φώς για Άμυνα επί της τοποθεσίας της βάσει σχεδίων.».
 
Ο Διοικητής διάβαζε σιωπηλός το σήμα, ενώ οι Αξιωματικοί του περίμεναν με κομμένη την ανάσα.
 
Μία βαθειά αναπνοή και μία αποφασιστική φράση : «Ήρθε η ώρα. Φύγαμε !».
 
Δεν χρειαζόταν τίποτε άλλο … Το προσωπικό της Μονάδας, καλά εκπαιδευμένο και προετοιμασμένο για την ώρα αυτή, ξεχύθηκε από το Στρατόπεδο προς τις ακτές για να καταλάβει τις θέσεις μάχης και να προετοιμαστεί για να εκτελέσει την αποστολή του. Και ο τελευταίος στρατιώτης ήξερε καλά τι έπρεπε να κάνει. Πίσω έμεινε μόνο ο Υποδιοικητής της Μονάδας με 2-3 στρατιώτες, για την κατάταξη των ντόπιων εφέδρων, που ήδη είχαν αρχίσει να έρχονται, έτοιμοι για όλα
 
Ήξεραν όλοι καλά ότι η νύχτα θα ήταν μακριά, επειδή σε λίγες ώρες θα έπρεπε να κάνουν όσα προβλεπόταν από τα επιχειρησιακά σχέδια να γίνουν σε 3-4 μέρες. Και ο παλιόκαιρος δεν βοηθούσε καθόλου.
 
Η προσπάθεια ήταν τιτάνια από όλους. Όλοι είχαν πάρει προσωπικά την υπόθεση Ο χρόνος σμικρύνθηκε σε απίστευτο βαθμό και τα πάντα υλοποιούνταν με μία ομαδική εργασία πρωτόγνωρης αποτελεσματικότητας. Οι άσχημες καιρικές συνθήκες δεν είχαν καμία σημασία.
 
Και ο Διοικητής ;  Ένοιωθε πως είχε έλθει και η δική του ώρα. Και ο Σταθμός Διοικήσεως της Μονάδας δεν τον χωρούσε ... Έπρεπε να βρεθεί μπροστά στην ακτή, κοντά στους άντρες του. Άφησε στο πόδι του τον Λοχαγό του Λόχου Διοικήσεως, πήρε μαζί του ένα αυτόματο (έτσι να βρίσκεται, γιατί ένα πιστόλι τι να σου κάνει), ανέβηκε στο τζιπ και έφυγε …
 
Ξεκινώντας, ούτε που φανταζόταν το μεγαλείο που θα συναντούσε στο δρόμο του και πόσο αυτό το μεγαλείο θα τον σημάδευε για την υπόλοιπη ζωή του !!!
 
Η αρχή είχε ήδη γίνει, όταν φεύγοντας από το Στρατόπεδο για τον Σταθμό Διοικήσεως διασταυρώθηκε με μερικούς χωριανούς εφέδρους που πήγαιναν βιαστικοί να καταταγούν. Τον χαιρέτησαν με αστεία λέγοντας «εδώ είμαστε κι εμείς».
 
Πιο κάτω ήταν οι αποθήκες πυρομαχικών, που έπρεπε να εκκενωθούν και τα πυρομαχικά να προωθηθούν ταχύτατα στις θέσεις μάχης. Ήταν η πρώτη προτεραιότητα και η μεγάλη ανησυχία του Διοικητή.
 
Και τι βλέπει μόλις φθάνει εκεί !!!  Οι δύο αποθηκάριοι, γυμνοί από τη μέση και πάνω και καταϊδρωμένοι μέσα στον διαβολόκαιρο, να φορτώνουν πυρομαχικά με μία απίστευτη και πεισματώδη ταχύτητα, βοηθούμενοι όχι μόνο από τον οδηγό και τον συνοδηγό του συγκεκριμένου οχήματος, αλλά και των άλλων οχημάτων που κατέφθαναν διαδοχικά για φόρτωση. Μόνοι τους, χωρίς επίβλεψη Αξιωματικού. Δεν χρειαζόταν άλλωστε. Ο Λοχίας αποθηκάριος ήταν υπεραρκετός και έδινε το παράδειγμα. Και τα οχήματα έφευγαν φορτωμένα με μία απρόσμενη συχνότητα.
 
Ο Διοικητής δεν πρόλαβε καν να μιλήσει !!!  Αντί του τυπικού στρατιωτικού χαιρετισμού, που ήξεραν οι στρατιώτες ότι δεν θα τον συγκινούσε, ειδικά κάτω από τις συνθήκες αυτές, συνέχισαν ακάθεκτοι τη φόρτωση και μόνο ο Λοχίας του χαμογέλασε και του είπε : «Μην ανησυχείτε για μας κύριε Διοικητά !  Εμείς είμαστε καλά και όλα θα γίνουν όπως πρέπει και στην ώρα τους. Κοιτάξτε καλύτερα τι γίνονται τα παιδιά μπροστά, μ’ αυτόν τον παλιόκαιρο που μπλέξαμε !!!».
 
Χαμογέλασε ικανοποιημένος (και συγκινημένος) ο Διοικητής και συνέχισε το δρόμο του. Πέρασε από όλες τις θέσεις μάχης και είδε όλους τους Αξιωματικούς και τους στρατιώτες του να παλεύουν με πείσμα μέσα στην καταιγίδα, για να είναι έτοιμοι το ξημέρωμα. Και από παντού έπαιρνε το ίδιο μήνυμα : «Εμείς εδώ είμαστε εντάξει κύριε Διοικητά. Πιο κάτω κοιτάξτε να δείτε τι γίνονται !»
 
Ξημερώνοντας, και πριν επιστρέψει στο Σταθμό Διοικήσεως, πέρασε από το Στρατόπεδο, για να δει την εξέλιξη της επιστράτευσης. Είχε σχεδόν ολοκληρωθεί ! Η προσέλευση των ντόπιων εφέδρων ήταν πολύ παραπάνω από εντυπωσιακή. Πολλοί είχαν φέρει και τα αγροτικά οχήματά τους, μήπως χρειαστούν, όπως του είπαν.
 
Μπήκε στο Γραφείο του, για να επικοινωνήσει με τον Ταξίαρχο Διοικητή του νησιού, αλλά τον πρόλαβε εκείνος.
 
Η διαταγή ήταν σύντομη και σαφής : «Η Μονάδα να επιστρέψει το ταχύτερο δυνατόν στο Στρατόπεδό της».
 
Ο Διοικητής δεν πίστευε στ’ αυτιά του !!!   Και άρχισε η επιστροφή …
 
Σκεπτικός και με ανάμεικτα συναισθήματα, κοιτούσε από το Γραφείο του την πύλη του Στρατοπέδου. Και παρατήρησε ότι οι στρατιώτες που γυρνούσαν, αντί να φαίνονται ανακουφισμένοι που η σύγκρουση, για την οποία ετοιμάζονταν τόσο σκληρά, είχε αποφευχθεί, φαίνονταν απογοητευμένοι και πολλοί ήταν και εκνευρισμένοι.
 
Πήγε στην πύλη. Και τότε γύρισε ένας στρατιώτης (ένας «μάγκας» Πειραιώτης, μηχανικός αυτοκινήτων και «παιδί της πιάτσας», από τους παραπτωματίες της Μονάδας), τον κοίταξε κατάματα και τον ρώτησε :
 
«Γιατί, κύριε Διοικητά, γυρίσαμε έτσι πίσω ;  Μήπως πολεμήσαμε, νικηθήκαμε και δεν το ξέρουμε ;» …
 
Ο Διοικητής έμεινε άναυδος !!!
 
Ήξερε ότι η Μονάδα του ήταν καλά εκπαιδευμένη, ότι το ηθικό των αντρών του ήταν σε πολύ υψηλά επίπεδα και ότι το πνεύμα της Μονάδας του ήταν μοναδικό. Ήταν όλοι μαζί μία φοβερή γροθιά.
 
Ποτέ δεν πίστευε όμως ότι αυτοί οι άντρες θα τον έκαναν να νοιώσει την ανάγκη να απολογηθεί απέναντί τους, γιατί δεν πολέμησαν !!!.    
 
Συγκέντρωσε τη Μονάδα του και με δάκρυα στα μάτια τους είπε πόσο μεγάλη ήταν γι’ αυτόν η τιμή να διοικεί τέτοιους άντρες. Και μετά προσπάθησε να τους δώσει να καταλάβουν ότι είναι συντεταγμένο στράτευμα μίας δημοκρατικής χώρας, που υπακούει στα κελεύσματα της εκλεγμένης Κυβέρνησης, και ότι τελικά σημασία είχε η αποφασιστικότητά τους να εκτελέσουν το καθήκον τους.
 
Είναι σίγουρος όμως ότι δεν τους έπεισε. Ήταν φανερό ότι ένα οδυνηρό «Γιατί ;» είχε παραμείνει να αιωρείται αμείλικτο. Το ένοιωθε άλλωστε και ο ίδιος !
 
Η νύχτα εκείνη σημάδεψε τον Αξιωματικό αυτό. Η συμπεριφορά των αντρών του και τα συναισθήματα που βγήκαν στην επιφάνεια χαράχθηκαν ανεξίτηλα στη μνήμη και στην ψυχή του.
 
Και χρόνια μετά, απόστρατος πλέον και βλέποντας μέσα από την ωριμότητά του την κατάπτωση των αξιών και τη διάλυση των μηχανισμών της πατρίδας, που έχει προκαλέσει η υστερόβουλη συμπεριφορά των αστράτευτων πολιτικών μας ταγών, συχνά κλονίζεται και σκέπτεται : «Μα καλά, τι ιδέες και ιδανικά και για ποιούς υπηρετούσα μία ζωή ;».
 
Και τότε η ανάμνηση εκείνης της νύχτας τον στηρίζει και του δίνει την απάντηση :
 
Εκείνους τους υπέροχους Έλληνες και τις οικογένειές τους υπηρετούσε !!!
Τις ιδέες και τα ιδανικά, που τους έσπρωχναν στη συμπεριφορά εκείνης της νύχτας, υπηρετούσε !!! 
Και που είναι και δικές του ιδέες και ιδανικά. Άλλωστε ήταν ένας απ’ αυτούς !!!
 
 

Ευστράτιος Ουζούνογλου
Ταξίαρχος ε.α.





http://www.onalert.gr